دیتاسنتر به فضایی گفته می‌شود که زیرساخت‌های اصلی فناوری اطلاعات در آن متمرکز شده‌اند. این فضا برای نگه‌داری، پردازش و انتقال داده‌ها طراحی می‌شود و شامل مجموعه‌ای از سرورها، تجهیزات شبکه و سامانه‌های ذخیره‌سازی است. هدف از ایجاد دیتاسنتر، فراهم کردن محیطی پایدار و کنترل‌شده برای اجرای سرویس‌ها و اپلیکیشن‌های دیجیتال به‌شمار می‌رود.
در یک مرکز داده، منابع محاسباتی و فضای ذخیره‌سازی به‌شکل متمرکز مدیریت شده و زیرساخت IT با کمک سیستم‌های برق، سرمایش و امنیت پشتیبانی می‌شود. چنین ساختاری امکان ارایه‌ی خدماتی مانند محاسبات ابری، مدیریت زیرساخت و فضای ذخیره‌سازی ابری را مهیا می‌کند و پایه‌ی فنی بسیاری از سامانه‌های مدرن است.
در این مطلب از آروان‌کلاد، با جزییات بیش‌تری به این موضوع می‌پردازیم که Data center چیست، چه انواعی دارد و چگونه به کسب‌وکارها قدرت می‌بخشد.
دیتاسنتر چیست؟
دیتاسنتر یا مرکز داده به یک فضای فیزیکی تخصصی گفته می‌شود که برای استقرار و مدیریت متمرکز زیرساخت‌های فناوری اطلاعات ساخته شده است. در این فضا، سرورها، تجهیزات شبکه و سامانه‌های ذخیره‌سازی در کنار هم قرار می‌گیرند تا پردازش، نگه‌داری و انتقال داده‌ها به‌شکل پایدار و کنترل‌شده انجام شود. دیتاسنتر فقط محل نگه‌داری سخت‌افزار نیست، بلکه یک ساختار یکپارچه برای پشتیبانی از زیرساخت IT همراه با سیستم‌های برق، سرمایش و امنیت محسوب می‌شود.
کاربرد دیتاسنتر شامل میزبانی سرویس‌های دیجیتال، اجرای اپلیکیشن‌ها، ذخیره‌سازی داده، پشتیبان‌گیری و ارایه‌ی محاسبات ابری است. در بسیاری از موارد، به‌جای راه‌اندازی مرکز داده‌ی اختصاصی، سازمان‌ها از خدماتی مانند خرید سرور ابری استفاده می‌کنند که بر پایه‌ی دیتاسنترهای استاندارد ارایه می‌شود و دسترسی به منابع محاسباتی را ساده‌تر و مقیاس‌پذیرتر می‌کند.
تاریخچه دیتاسنترها
تاریخچه‌ی دیتاسنترها به دهه‌ی ۱۹۴۰ بازمی‌گردد. زمانی که کامپیوترهای بزرگ و پرمصرف در اتاق‌های اختصاصی نگه‌داری می‌شدند. این فضاها بیش‌تر برای محاسبات علمی و نظامی کاربرد داشتند و به‌دلیل تولید گرمای بالا و مصرف انرژی زیاد نیازمند سیستم‌های اولیه‌ی برق و خنک‌کننده بودند. در دهه‌های بعد، با کوچک‌تر شدن سخت‌افزار و ورود سرورهای تجاری، مفهوم اتاق سرور در سازمان‌ها شکل گرفت و به‌تدریج به مراکز داده‌ی متمرکز توسعه یافت.
براساس گزارش IBM، از دهه‌ی ۲۰۰۰ به بعد، رشد اینترنت و افزایش سرویس‌های آنلاین باعث تغییر اساسی در مقیاس و کاربرد دیتاسنترها شد. فناوری‌هایی مانند مجازی‌سازی و سپس محاسبات ابری، مدل استفاده از زیرساخت IT را تغییر دادند و به‌جای مالکیت مستقیم سخت‌افزار، دریافت منابع به‌شکل سرویس را رایج کردند. در این مرحله، دیتاسنترها به زیرساخت اصلی ارایه‌ی خدمات ابری، ذخیره‌سازی و پردازش گسترده‌ی داده تبدیل شدند.
اهمیت دیتاسنتر در اکوسیستم فناوری
دیتاسنتر نقش زیرساختی و پایه‌ای در اکوسیستم فناوری اطلاعات دارد و بستر اجرای بیش‌تر سرویس‌های دیجیتال را فراهم می‌کند. خدماتی مانند محاسبات ابری، فضای ذخیره‌سازی ابری و سامانه‌های سازمانی بدون وجود مراکز داده‌ی پایدار و استاندارد امکان ارایه ندارند. تمرکز منابع محاسباتی و شبکه در مرکز داده کمک می‌کنند سرویس‌ها با سطح دسترس‌پذیری مشخص اجرا شوند.
اهمیت مراکز داده فقط به میزبانی سرویس‌ها محدود نیست. امنیت داده‌ها، پایداری پردازش‌ها و مدیریت متمرکز زیرساخت IT به‌طور مستقیم به کیفیت طراحی و بهره‌برداری از این مراکز وابسته است. هم‌چنین، با افزایش پردازش‌های پیچیده، تحلیل داده و بارهای کاری سنگین، دیتاسنترها به بخش کلیدی زنجیره‌ی فناوری تبدیل شده‌اند و نقش تعیین‌کننده‌ای در عملکرد و اعتمادپذیری سرویس‌های مدرن ایفا می‌کنند.
با این تعریف، اگر روزی دیتاسنترها از چرخه‌ی فناوری خارج شوند، سازمان‌های مختلف در مدیریت داده‌ها یا سرویس‌های خود با مشکل‌های بسیار جدی روبه‌رو میشوند.
اجزای اصلی دیتاسنتر
دیتاسنتر از مجموعه‌ای اجزای فنی و زیرساختی تشکیل می‌شود که در کنار یک‌دیگر امکان ارایه‌ی پایدار سرویس‌های دیجیتال را فراهم می‌کنند. این اجزا را می‌توان به دو بخش اصلی تقسیم کرد: اجزای فناوری اطلاعات و زیرساخت‌های پشتیبان.
1. سرورها
سرورها هسته‌ی پردازشی مرکز داده محسوب میشوند. این تجهیزات عهده‌دار اجرای اپلیکیشن‌ها، پردازش داده‌ها و پاسخ‌گویی به درخواست کاربران هستند. توان پردازشی، حافظه و قابلیت توسعه‌ی سرورها نقش مستقیمی در ظرفیت و عملکرد دیتاسنتر دارد.
2. تجهیزات شبکه
تجهیزات شبکه شامل سوییچ‌ها، روترها و فایروال‌ها هستند. این تجهیزات ارتباط بین سرورها، سامانه‌های ذخیره‌سازی و شبکه‌های خارجی را برقرار می‌کنند. مدیریت ترافیک، کاهش تاخیر و تامین امنیت ارتباطات از وظایف اصلی این بخش است.
3. سامانه‌های ذخیره‌سازی
سامانه‌های ذخیره‌سازی برای نگه‌داری داده‌ها، پشتیبان‌گیری و آرشیو اطلاعات استفاده میشوند. این سامانه‌ها امکان دسترسی پایدار به داده و حفظ یکپارچگی اطلاعات را در حجم‌های بالا فراهم می‌کنند و نقش مهمی در تداوم سرویس دارند.
4. منابع تغذیه
منابع تغذیه شامل برق شهری، UPS و ژنراتور هستند. این بخش برق مورد نیاز تجهیزات را به‌شکل پایدار تامین و در زمان قطعی برق از توقف سرویس جلوگیری می‌کند. طراحی صحیح این بخش برای حفظ دسترس‌پذیری دیتاسنتر ضروری است.
5. سیستم‌های خنک‌کننده و کنترل دما
سیستم‌های خنک‌کننده و کنترل دما گرمای تجهیزات را کاهش می‌دهند و شرایط استاندارد عملیاتی را در مرکز داده حفظ می‌کنند. عملکرد نادرست این سیستم‌ها می‌تواند باعث افت کارایی یا آسیب به سخت‌افزار شود.
دیتاسنترها چگونه کار می‌کنند؟
عملکرد دیتاسنتر بر پایه‌ی تعامل منظم میان اجزای پردازشی، شبکه و ذخیره‌سازی شکل می‌گیرد. در این ساختار، درخواست کاربر از راه شبکه به مرکز داده می‌رسد و پس از عبور از تجهیزات کنترلی و امنیتی به سرور مربوطه هدایت می‌شود. سرورها براساس نوع سرویس، منابع محاسباتی مورد نیاز را تخصیص و پردازش داده را انجام می‌دهند. این فرآیند به‌شکل مداوم و با نظارت سیستم‌های مدیریت زیرساخت اجرا شده تا پایداری سرویس حفظ شود.
در جریان ذخیره‌سازی، داده‌ها روی سامانه‌های ذخیره‌سازی مرکزی ثبت شده و برای جلوگیری از نابودی اطلاعات، از افزونگی و نسخه‌های پشتیبان استفاده می‌شود. انتقال داده‌ها میان سرورها و تجهیزات ذخیره‌سازی از راه شبکه‌ی داخلی دیتاسنتر انجام می‌گیرد که برای سرعت و تاخیر کم طراحی شده است. هماهنگی میان پردازش، ذخیره‌سازی و انتقال داده باعث می‌شود مرکز داده بتواند سرویس‌های مختلف را به‌شکل پیوسته و مطمین ارایه کند.
معماری دیتاسنتر
طراحی دیتاسنتر با هدف ایجاد یک محیط پایدار، مدیریت‌شده و مقیاس‌پذیر انجام می‌شود. در بخش معماری فیزیکی، چیدمان رک‌ها، مسیرهای کابل‌کشی و نحوه‌ی گردش هوا اهمیت بالایی دارد. اغلب رک‌ها به‌گونه‌ای قرار می‌گیرند که هوای سرد ورودی و هوای گرم خروجی با یک‌دیگر ترکیب نشوند و دسترسی برای نگهداشت و توسعه‌ی تجهیزات ساده باقی بماند. این طراحی به بهبود کارایی و کاهش ریسک اختلال کمک می‌کند.
در کنار معماری فیزیکی، سیستم‌های برق و خنک‌کننده نقش تعیین‌کننده‌ای در عملکرد مرکز داده دارند. طراحی برق بر پایه‌ی تامین پایدار انرژی و استفاده از منابع پشتیبان مانند UPS و ژنراتور انجام می‌شود تا سرویس‌ها در زمان قطعی وقفه‌ای تجربه نکنند. سیستم‌های خنک‌کننده نیز دما و رطوبت محیط را در محدوده‌ی استاندارد نگه می‌دارند و از افزایش بیش از حد گرما جلوگیری می‌کنند. هماهنگی میان این بخش‌ها، اساس معماری دیتاسنتر را شکل می‌دهد.
در حالت کلی، یک دیتاسنتر در نتیجه‌ی عملکرد درست مجموعه‌ای از کارهای مختلف برای سرویس‌دهی آماده می‌شود. برای فعالیت بی‌وقفه‌‌ی همه‌ی تجهیزات گفته شده لازم است تا اجزای متفاوت، بدون لحظه‌ای توقف و به‌شکل هماهنگ در کنار یک‌دیگر کار کنند.
انواع دیتاسنتر
دیتاسنترها براساس مدل مالکیت، نحوه‌ی مدیریت و نوع سرویس‌دهی در چند دسته‌ی اصلی قرار می‌گیرند. هر نوع مرکز داده برای نیاز مشخصی ساخته شده است و از نظر هزینه، سطح کنترل و مقیاس‌پذیری تفاوت دارد.
1. دیتاسنتر سازمانی
دیتاسنتر سازمانی در محل یا مالکیت مستقیم یک سازمان راه‌اندازی می‌شود. در این مدل، تمام زیرساخت IT، تجهیزات و عملیات نگهداشت تحت کنترل سازمان قرار دارد. این نوع مرکز داده اغلب برای سازمان‌هایی مناسب است که نیاز به کنترل کامل و داده‌های حساس دارند.
2. دیتاسنتر اشتراکی
در دیتاسنتر اشتراکی، چندین سازمان به‌شکل هم‌زمان از زیرساخت یک مرکز داده استفاده می‌کنند. برق، سرمایش و امنیت به‌شکل مشترک فراهم و هزینه‌ها میان کاربران تقسیم می‌شود. این مدل راه‌اندازی سریع‌تر و هزینه‌ی اولیه‌ی کم‌تری نسبت به دیتاسنتر سازمانی دارد.
3. دیتاسنتر ابری
دیتاسنتر ابری زیرساخت لازم برای ارایه‌ی محاسبات ابری و منابع مقیاس‌پذیر را مهیا می‌کند. در این مدل، منابع محاسباتی و فضای ذخیره‌سازی به‌شکل درخواستی در اختیار کاربران قرار می‌گیرد و مدیریت بخش زیادی از زیرساخت بر‌عهده‌ی ارایه‌دهنده است.
4. دیتاسنتر اختصاصی
در دیتاسنتر اختصاصی، منابع مرکز داده به یک سازمان خاص اختصاص دارد. این مدل سطح بالایی از کنترل، امنیت و امکان سفارشی‌سازی را فراهم می‌کند و به‌طور‌معمول برای کسب‌وکارهایی با نیازهای خاص یا الزامات امنیتی بالا استفاده می‌شود.
5. دیتاسنتر کولوکیشن
در مدل کولوکیشن، سازمان تجهیزات خود را در دیتاسنتر یک ارایه‌دهنده‌ی ثالث مستقر می‌کند. مرکز داده برق، خنک‌کننده و امنیت فیزیکی را تامین می‌کند و مالکیت تجهیزات هم‌چنان با سازمان باقی می‌ماند. این روش ترکیبی از کنترل بیش‌تر و کاهش هزینه‌های زیرساختی را فراهم می‌کند.
کاربردهای دیتاسنتر
کاربرد اصلی دیتاسنتر مدیریت، نگه‌داری و حفاظت از منابع پردازشی و تجهیزات فناوری اطلاعات در محیطی کنترل‌شده است. این کاربردها پایه‌ی شکل‌گیری سرویس‌های ابری و آنلاین را می‌سازند.
1. میزبانی و مدیریت منابع پردازشی
مهم‌ترین کاربرد دیتاسنتر، استقرار سرورها، تجهیزات شبکه و سامانه‌های ذخیره‌سازی در یک محیط متمرکز است. این منابع پردازشی در رک‌ها سازمان‌دهی و به‌شکل ساختاریافته مدیریت میشوند. تخصیص توان پردازشی، مدیریت ظرفیت و پایش عملکرد نیز در همین لایه انجام می‌پذیرد.
2. تامین برق پایدار و مدیریت انرژی
تجهیزات فناوری اطلاعات نیازمند برق بدون وقفه‌اند. دیتاسنتر با استفاده از سیستم‌های برق اضطراری، UPS و ژنراتور، پایداری انرژی را تضمین می‌کند. علاوه‌بر این، مصرف انرژی به‌شکل مستمر پایش می‌شود تا بهره‌وری افزایش یابد و ریسک قطعی به حداقل برسد.
3. خنک‌سازی و کنترل شرایط محیطی
سرورها در زمان فعالیت گرمای زیادی تولید می‌کنند. دیتاسنتر با بهره‌گیری از سیستم‌های خنک‌کننده‌ی تخصصی، دما و رطوبت را در محدوده‌ی استاندارد نگه می‌دارد. کنترل دقیق شرایط محیطی از خرابی سخت‌افزار جلوگیری می‌کند و طول عمر تجهیزات را افزایش می‌دهد.
4. تامین امنیت فیزیکی
یکی از کاربردهای مهم دیتاسنتر، محافظت فیزیکی از تجهیزات است. کنترل تردد، نظارت تصویری، سیستم‌های احراز هویت و طراحی چندلایه‌ی امنیتی باعث می‌شود فقط افراد مجاز به زیرساخت دسترسی داشته باشند. این ساختار از دارایی‌های اطلاعاتی سازمان حفاظت می‌کند.
5. تضمین پایداری و تداوم سرویس
دیتاسنترها براساس معماری خاصی طراحی شده تا هنگام بروز خطا، سرویس دچار توقف نشود. مسیرهای ارتباطی متعدد، تجهیزات پشتیبان و طراحی واحد این فضا باعث می‌شود دسترس‌پذیری در سطح بالایی باقی بماند.
عملکرد دیتاسنتر به چه عواملی بستگی دارد؟
عملکرد دیتاسنتر به مجموعه‌ای از عوامل فنی و زیرساختی وابسته است که هر کدام بر کیفیت و پایداری سرویس‌ها اثر مستقیم دارند. یکی از مهم‌ترین عوامل، پایداری زیرساخت است که از راه طراحی مناسب برق، سرمایش و افزونگی تامین می‌شود. امنیت نیز نقش کلیدی دارد و شامل امنیت فیزیکی تجهیزات و امنیت شبکه برای محافظت از داده‌ها و جلوگیری از دسترسی غیرمجاز است.
اتصال شبکه و کیفیت ارتباطات، عامل مهم دیگری در عملکرد مرکز داده به‌شمار می‌رود. طراحی شبکه‌ی داخلی و دسترسی به مسیرهای ارتباطی پایدار، بر سرعت و تاخیر سرویس‌ها اثر می‌گذارد. بهره‌وری انرژی نیز با کاهش مصرف و مدیریت بهینه منابع، هزینه‌های عملیاتی را کنترل می‌کند. در نهایت، هماهنگی میان اجزای مختلف و طراحی بهینه‌ی دیتاسنتر تعیین می‌کند که مرکز داده تا چه حد بتواند سرویس‌ها را به‌شکل پایدار ارایه دهد.
مزایای دیتاسنتر برای سازمان‌ها
استفاده از دیتاسنتر به سازمان‌ها کمک می‌کند زیرساخت فناوری اطلاعات خود را به‌شکل متمرکز و پایدار پیاده‌سازی کنند. مهم‌ترین مزایای مراکز داده برای سازمان‌ها عبارت‌اند از:
- افزایش سطح امنیت داده و تجهیزات
- امکان مقیاس‌پذیری منابع متناسب با رشد کسب‌وکار
- دسترسی به پشتیبانی و نظارت ۲۴ ساعته
- بهبود پایداری سرویس‌ها و کاهش زمان قطعی
- مدیریت متمرکز زیرساخت IT و منابع محاسباتی
مرکز داده مدرن
مرکز داده‌ی مدرن به دیتاسنتری گفته می‌شود که برای پاسخ‌گویی به نیازهای امروزی فناوری اطلاعات طراحی شده است. در این نوع مرکز داده، تمرکز بر انعطاف‌پذیری، مقیاس‌پذیری و مدیریت بهینه‌ی منابع قرار دارد و زیرساخت به‌گونه‌ای پیاده‌سازی می‌شود که بتواند بارهای کاری متغیر و پیچیده را پشتیبانی کند.
در دیتاسنترهای مدرن، از فناوری‌هایی مانند اتوماسیون و هوش مصنوعی برای مدیریت زیرساخت استفاده می‌شود. این ابزارها به پایش مداوم تجهیزات، پیش‌بینی مشکلات و بهینه‌سازی مصرف انرژی کمک می‌کنند. نتیجه‌ی این رویکرد، افزایش پایداری سرویس‌ها، کاهش خطای انسانی و بهبود کارایی کلی مرکز داده است.
نقش هوش مصنوعی در مدیریت دیتاسنترها
هوش مصنوعی در مدیریت دیتاسنترها هم‌چون ابزاری برای تحلیل داده‌های عملیاتی و بهینه‌سازی عملکرد زیرساخت استفاده می‌شود. با جمع‌آوری و بررسی اطلاعات مربوط به مصرف انرژی، وضعیت تجهیزات و الگوهای ترافیک، سیستم‌های مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند رفتار مرکز داده را به‌شکل دقیق‌تری تحلیل کنند و تصمیم‌گیری را بهبود دهند.
یکی از کاربردهای مهم هوش مصنوعی، پیش‌بینی مشکلات پیش از وقوع آن‌هاست. این فناوری می‌تواند نشانه‌های اولیه‌ی خرابی تجهیزات یا افزایش غیرعادی مصرف انرژی را شناسایی کند و به مدیران زیرساخت هشدار دهد. هم‌چنین با تحلیل الگوهای مصرف، امکان بهینه‌سازی سرمایش و کاهش هزینه‌های انرژی فراهم می‌شود. در این زمینه، استفاده از خدماتی مانند سرویس هوش مصنوعی می‌تواند بخشی از فرآیند مدیریت و بهینه‌سازی دیتاسنتر را بدون نیاز به پیاده‌سازی زیرساخت پیچیده در اختیار سازمان‌ها قرار دهد.
تفاوت دیتاسنتر اختصاصی و اشتراکی
دیتاسنتر اختصاصی و اشتراکی دو روش متفاوت برای استفاده از مرکز داده هستند که از نظر سطح کنترل، امنیت و هزینه با یک‌دیگر تفاوت دارند.
| معیار | دیتاسنتر اختصاصی | دیتاسنتر اشتراکی |
| استفاده از منابع | انحصاری برای یک سازمان | مشترک بین چند سازمان |
| امنیت | سطح کنترل و جداسازی بالا | امنیت استاندارد و مشترک |
| هزینه | بالاتر | اقتصادی‌تر |
| راه‌اندازی | زمان‌برتر | سریع‌تر |
تفاوت دیتاسنتر داخلی و ابری
دیتاسنتر داخلی و دیتاسنتر ابری دو مدل متفاوت برای پیاده‌سازی زیرساخت IT هستند که از نظر نحوه‌ی مدیریت، مقیاس‌پذیری و مسوولیت نگهداشت تفاوت دارند.
| معیار | دیتاسنتر داخلی | دیتاسنتر ابری |
| مالکیت تجهیزات | متعلق به سازمان | متعلق به ارایه‌دهنده |
| مدیریت زیرساخت | بر‌عهده‌ی سازمان | بر‌عهده‌ی ارایه‌دهنده |
| مقیاس‌پذیری | محدود و زمان‌بر | بالا و سریع |
| هزینه اولیه | بالا | کم‌تر |
| انعطاف‌پذیری | محدودتر | بیش‌تر |
بزرگ‌ترین مراکز داده در جهان
برخی دیتاسنترها به‌دلیل ابعاد، ظرفیت و نقش زیرساختی خود در سطح جهانی شناخته میشوند. مهم‌ترین نمونه‌ها عبارت‌اند از:
- دیتاسنترهای Google: مراکز داده بسیار بزرگ برای پشتیبانی از سرویس‌های جهانی و زیرساخت ابری
- Lakeside Technology Center: یکی از بزرگ‌ترین دیتاسنترهای جهان از نظر مساحت فیزیکی
- SuperNAP: دیتاسنتری با تمرکز بر امنیت بالا و پایداری زیرساخت
نکات خرید دیتاسنتر
انتخاب دیتاسنتر مناسب به نیازهای فنی، سطح حساسیت داده‌ها و الزامات عملیاتی هر کسب‌وکار بستگی دارد. بررسی دقیق معیارهای زیر به تصمیم‌گیری آگاهانه‌تر کمک می‌کند:
- سطح پایداری و دسترس‌پذیری سرویس‌ها
- استانداردهای امنیت فیزیکی و شبکه
- کیفیت اتصال شبکه و تنوع مسیرهای ارتباطی
- ظرفیت برق و سیستم‌های خنک‌کننده
- امکان مقیاس‌پذیری و توسعه در آینده
- مدل هزینه و تناسب آن با بودجه سازمان
آینده دیتاسنتر
آینده‌ی دیتاسنترها با تمرکز بر افزایش بهره‌وری، کاهش تاخیر و مدیریت هوشمند زیرساخت شکل می‌گیرد. گسترش رایانش لبه‌ای باعث می‌شود بخشی از پردازش داده‌ها به مراکز داده کوچک‌تر و نزدیک‌تر به کاربر منتقل شود و فناوری‌هایی مانند 5G سرعت و کیفیت ارتباطات را بهبود دهند. در کنار این روندها، هوش مصنوعی نقش مهمی در بهینه‌سازی مصرف انرژی، پیش‌بینی مشکلات و خودکارسازی مدیریت دیتاسنترها ایفا خواهد کرد.
جمع‌بندی
دیتاسنتر زیرساخت اصلی فناوری اطلاعات را تشکیل می‌دهد و امکان ذخیره‌سازی، پردازش و انتقال داده‌ها را فراهم می‌کند. پایداری و کارایی مرکز داده به طراحی صحیح، هماهنگی میان اجزا و مدیریت موثر زیرساخت وابسته است. با گسترش محاسبات ابری و افزایش حجم داده‌ها، انتخاب نوع مناسب دیتاسنتر براساس نیازهای امنیتی، مقیاس‌پذیری و هزینه اهمیت بیش‌تری پیدا کرده است. شناخت دقیق مفاهیم و ساختار دیتاسنتر، پایه‌ی تصمیم‌گیری درست در استفاده و توسعه زیرساخت‌های دیجیتال محسوب می‌شود.
